Dojrzałość

z wielkich marzeń
przelanych niewypłyniętą krwią
pozostały jedynie
nędzarza drobne przyjemności

czasu kosiarze
eony w trąby już dmą
i zaraz dzień przeminie
i już kruszeją kości

myśl o karze
za grzechy kwiatów miot
wydaje co wzrośnie w dynie
wydrążone z litości

jeszcze się żarzę
udaję jeszcze jakiś pląs
w nadziei że odczynię
złego oka dotyk złości

unoszony na parze
co zaraz się skropli wgłąb
acheronu kąpiel w winie
odgrywam choć już sumienie pości

na zawsze razem
ja i mój sen za progiem mąk
do studni schodzimy na linie
by wytrwać w nicości

Hans Memling - Vanity and Salvation

Socjofobia

stado
śmierdzące bawoły
gnająca na zatracenie masa
taniec podeptań potok potrąceń
czerń cisnąca upchaniem duszności

nic nie widzę nie mogę oddychać

jadą
pływają śród smoły
rozlewanej z ich własnych gardzieli
opluwają się wzrokiem ścigając
dyszel kieratu padają wstają

nie chcę ich widzieć nie chcę oddychać

radość
kradziona pospołu
kradziona wzajem odsprzedawana
wleczona skonana poszarpana
jak ciało hektora u bram troi

oni mnie widzą choć nie oddycham

nago
wrzucają w te doły
nad którymi śmiech ich nie ustaje
nad którymi tańcują aż do krwi
mojej aż do bulgotu z ust do wyć

już nie dbają że nie oddycham

Laodike tańcząca

tylko ty i ja
rozbrzmiewamy pieśnią snów
rozlanych we mgłach
zatracenia aż po ból

tylko ty i ja
drgamy na wietrze westchnień
nieczuli na strach
czający się pod szczęściem

tylko ty i ja
razem u półprzymkniętych
powiek wrót na wznak
spadamy przez odmęty

spadamy w wieczność
powstrzymania czasu
w magmę bezpieczną
wizją parnasu

ty mnie prowadzisz
trzymając na sutkach klucz
radosnej władzy
chcę być wiecznie u twych stóp

ty mnie ukrywasz
śród fal grzmiących we włosach
lady godiva
w ostrogach chociaż bosa

ty mnie pożerasz
własnym moim pragnieniem
saturna sfera
świeci tęczą przemienień

tylko ty i ja
tylko ja i ty nadzy
we śmiechu i łzach
w świętego węża władzy

tańcz ze mną boska
tańcz w uścisku niezłomnym
gdyś jest mrze troska
in perpetuo somnio